Le droit coutumier

Nature et pratique du droit coutumier et la justice civile -

Un bref résumé de Kevin D. Annett, à partir du futur manuel de droit coutumier émis par la Commission pour la réforme des lois de ITCCS (Tribunal International des Crimes des Eglises et des Etats)

Deux philosophies et systèmes juridiques totalement distincts coexistent dans les cultures Européennes dérivées : le Droit Coutumier et la Justice Civile. 

Le Droit Coutumier est un système usuel issu des sociétés tribales, basé sur la Loi Naturelle, entendant que chaque homme et femme est né libre, égal et non subordonné à d’autres, et possède des libertés inaliénables qu’aucune loi ne peut atténuer ou abolir.

Ce système repose sur le Droit Naturel ou divin qui ne fait de mal à personne (Actus Dei nemini facit injuriam) et existe plutôt pour maintenir la paix, l’équité et la justice entre les hommes et les femmes d’une communauté. Il est basé sur des précédents judiciaires plutôt que sur des statuts gouvernementaux, mais tire son pouvoir et l’autorité, non du système judiciaire, mais d’un Tribunal comprenant douze jurés avec des personnes choisies librement, à l’égal d’un accusé.

Le Droit Coutumier provient visiblement d’Angleterre, en réponse à la conquête Normande, par lequel les communautés Saxonnes affirmaient leurs libertés et les droits de leur peuple comme un contre pouvoir de règles étrangères imposées par la royauté et le Pape. Le droit coutumier rivalisait avec la règle de l’élite, basée sur la justice civile ou Romaine (statuts), et les deux se sont développés comme un système juridique double (commun) dans les pays Anglo-Saxons.

La justice Civile est un système résultant de règles définies par les élites, basée sur la croyance que la loi et l’autorité des statuts sont conçus et imposés par un dirigeant, qu’il soit un pape, un monarque ou un gouvernement. Elle provient des notions de philosophie Aristotélicienne (communément appelée structure d’inégalité “Naturelle”) et du droit Romain sur la propriété, par lequel les êtres humains sont perçus comme des biens meubles ou esclaves des autres, dépourvus de libertés inhérentes, et dont les droits sont définis et limités selon des statuts des dirigeants.
Le droit Papal ou droit Canon, provient du droit Romain, et serait l’appréciation définitive de règles définies par l’élite hiérarchique de l’Eglise catholique Romaine. Le Pape en particulier, représente seul le droit légitime suprême sur la Terre, auquel tous les autres systèmes juridiques et gouvernementaux sont subordonnés.
Le droit Canon s’administre de lui-même et n’a pas à répondre de la responsabilité de ses actes sauf à lui-même. Il est une forme d’idolâtrie néo-païenne, qui est invariablement opposée à la liberté humaine et à l’autonomie. Il s’affirme absolument au-dessus de tous les membres de l’église, de tout être humain et toute autorité, selon un document frauduleux connu, appelé la « Donation de Constantin » qui revendique l’Empire Romain perpétuel à travers la papauté. 

Le Droit Coutumier et la justice Civile sont des systèmes totalement opposés et dont les notions de droit et de justice ne peuvent s’accorder. Par conséquent, les gouvernements pratiquent partout, la justice civile (statuts) et minimisent ou ignorent complètement le droit coutumier, ou confinent et restreignent ses applications à l’intérieur des juridictions dominées par les appréciations du parquet.

D’ailleurs, le code Napoléon Français et la justice civile du Québec au Canada, et partout dans le monde francophone, reposent sur la notion statutaire de la Loi, issue du droit Canon Romain. En dépit de cela, le Droit Coutumier est un droit usuel de tous les peuples provenant de leur existence d’hommes et de femmes nés libres, imprégnés de la même création.

Revue et corrigé par Isabelle et Alain Réf dictionnaire de droit Dalloz 14.03.2013

Ιστορία

Η Ιστορία και η Νομική Βάση του Διεθνούς Δικαστηρίου Κατά Εγκλημάτων Εκκλησίας Και Κράτους (ITCCS) – και το θυγατρικό του ίδρυμα, Το Διεθνές Δικαστήριο Εθιμικού Δικαίου.

Το Διεθνές Δικαστήριο Κατά Εγκλημάτων Εκκλησίας Και Κράτους (International Tribunal into Crimes of Church and State, ITCCS) είναι ένα «Δικαστήριο Συνείδησης», που βασίζεται στους πολίτες και εξαρτά την υπόστασή του από το διεθνές και το φυσικό δίκαιο. Η νομιμότητά του εδράζεται στη διεθνή νομική αρχή ενός Νόμου Περί Αναγκαιότητας, βάσει της οποίας οι πολίτες μπορούν να θεσπίσουν έναν δικαστικό μηχανισμό καλής πίστης, θεμελιωμένο στο Εθιμικό Δίκαιο.

Ιδρυθέν την άνοιξη του 2010 σε μια διάσκεψη των επιζώντων από βασανιστήρια της εκκλησίας στο Δουβλίνο (Ιρλανδία), το Διεθνές Δικαστήριο Κατά Εγκλημάτων Εκκλησίας Και Κράτους περιλαμβάνει σήμερα οργανώσεις σε δεκαπέντε χώρες (βλ. κατάλογο των ιδρυτικών χορηγών και συνεργατών παρακάτω). Ιδρύθηκε εξ αιτίας της άρνησης των υπαρχόντων δικαστηρίων και κυβερνήσεων να καταλογίσουν ευθύνες και να ασκήσουν δίωξη εναντίον εκκλησιών, ενόχων για γενοκτονία και εγκλήματα κατά παιδιών, και εξ αιτίας της ενεργού συνενοχής αυτών των κρατικών υπηρεσιών με τέτοιους εγκληματικούς εκκλησιαστικούς φορείς.

Το Κεντρικό Γραφείο του Διεθνούς Δικαστηρίου Κατά Εγκλημάτων Εκκλησίας Και Κράτους είναι στις Βρυξέλλες (Βέλγιο), με θυγατρικά κέντρα στο Λονδίνο, στο Δουβλίνο, στη Ρώμη, στη Νέα Υόρκη και στο Βανκούβερ.

Γραμματέας Ενεργού Πεδίου του Δικαστηρίου είναι ο αιδεσιμότατος Κέβιν Ντ. Ανέτ, κάτοχος μάστερ Καλών Τεχνών και Θεολογίας. Στο σώμα των νομικών συμβούλων του περιλαμβάνονται μέλη του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Κουάλα Λουμπούρ, ο Άντριου Πάτερσον, σύμβουλος Εθιμικού Δικαίου, μέλη των Δικηγορικών Συλλόγων Αμερικής και Καναδά, και δικηγόροι του έγκριτου Κέντρου για τα Συνταγματικά Δικαιώματα, στη Νέα Υόρκη.

Ο διττός σκοπός του Διεθνούς Δικαστηρίου Κατά Εγκλημάτων Εκκλησίας Και Κράτους είναι:

1. Να οδηγήσει σε δίκη εκείνα τα πρόσωπα και ιδρύματα που είναι υπεύθυνα για την εκμετάλλευση, τον βασανισμό και τη δολοφονία παιδιών, στο παρελθόν και στο παρόν, και

2. Να βάλει τέλος σε αυτές και σε άλλες εγκληματικές ενέργειες, που τελούνται από εκκλησίες, εταιρείες και κυβερνήσεις.

Το φθινόπωρο του 2012, σε συνεργασία με δικηγόρους και πολιτικούς στην Ευρώπη και στην Αμερική, το Διεθνές Δικαστήριο ίδρυσε ένα de jure Διεθνές Δικαστήριο Εθιμικού Δικαίου (International Common Law Court of Justice, ICLCJ) προκειμένου να περάσει από δίκη ιδρύματα και αξιωματούχους τους, που ευθύνονται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και παιδιών.

Αποτελούμενο από Ένορκους Πολίτες, ένα πάνελ νομικά εκπαιδευμένων δικαστών, και ένα Γραφείο Εισαγγελέα του Πολίτη, το Διεθνές Δικαστήριο Εθιμικού Δικαίου ολοκλήρωσε την πρώτη υπόθεση της ατζέντας του – στο θέμα της Γενοκτονίας στον Καναδά από την εκκλησία και το κράτος. Τα πλήρη στοιχεία της είναι διαθέσιμα εδώ και εδώ .

Η ετυμηγορία του Δικαστηρίου σχετικά με τους κατηγορούμενους στην υπόθεση αυτή – στους οποίους περιλαμβάνονται η Βασίλισσα της Αγγλίας, ο Ποντίφικας της Εκκλησίας της Ρώμης και ο Πρωθυπουργός του Καναδά – θα αναρτηθεί σύντομα εδώ*. Η εφαρμογή της τελικής ετυμηγορίας θα ανατεθεί στο Γραφείο του Σερίφη του Δικαστηρίου και στη δύναμή του από Ορκωτούς Ειρηνοδίκες του Εθιμικού Δικαίου.

Προσεχείς υποθέσεις στην ατζέντα του Διεθνούς Δικαστηρίου Εθιμικού Δικαίου θα περιλαμβάνουν τη σύμπραξη του Βατικανού και άλλων εκκλησιών με φαρμακευτικές εταιρείες σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Τις ιστορικές διώξεις και τη θρησκευτική γενοκτονία εις βάρος των Ουγενότων και άλλων προτεσταντικών κοινοτήτων από την Εκκλησία της Ρώμης. Την απόκρυψη της Γενοκτονίας από την Καναδική Εκκλησία και το Κράτος. Και ειδικές υποθέσεις της Γενοκτονίας που διαπράχθηκε υπό θρησκευτική έγκριση  και εποπτεία στην Ιρλανδία, στην Αμερική και σε άλλες χώρες.

Το Διεθνές Δικαστήριο Κατά Εγκλημάτων Εκκλησίας Και Κράτους είναι ο προάγγελος ενός νέου κύματος δικαιοσύνης με βάση τον πολίτη, με στόχο την ενδυνάμωση των πολιτών σε όλον τον κόσμο για την υπεράσπιση των ελευθεριών τους, των παιδιών τους και των εδαφών τους απέναντι σε ασύδοτες και καταστροφικές εταιρικές δυνάμεις.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με itccscentral@gmail.com. Τα τοπικά θυγατρικά γραφεία του Διεθνούς Δικαστηρίου είναι εδώ .

Το Διεθνές Δικαστήριο Κατά Εγκλημάτων Εκκλησίας Και Κράτους έχει θυγατρικές οργανώσεις ή μεμονωμένα μέλη στις ακόλουθες δεκαπέντε χώρες, σύμφωνα με καταγραφή της 15 Φεβ. του 2013:

Ηνωμένες Πολιτείες

Καναδάς

Αγγλία

Ιρλανδία

Ισπανία

Γαλλία

Ολλανδία

Βέλγιο

Δανία

Γερμανία

Ιταλία

Σλοβενία

Αυστραλία

Νότια Αφρική

Ταϊλάνδη

 

*Προφανώς εννοείται στον ιστότοπο του Διεθνούς Δικαστηρίου

Περί του Διεθνούς Δικαστηρίου Κατά Εγκλημάτων Εκκλησίας Και Κράτους

 

Ιστορικό και Τεκμηρίωση

Η κακοποίηση, η εμπορία, τα βασανιστήρια και οι δολοφονίες παιδιών δείχνουν να αποτελούν ενδημικό φαινόμενο του ευρωπαϊκού πολιτισμού, των οποίων συνεχίζεται η ενεργή άσκηση, αλλά και η ανοχή και η περίθαλψη από μέρους της εκκλησίας, του κράτους και των δικαστικών και αστυνομικών δυνάμεων σε όλον τον κόσμο.

Οι ίδιοι αυτοί θεσμοί είναι εξίσου υπεύθυνοι για την ιστορική γενοκτονία των αυτοχθόνων λαών από τα χέρια της Ευρωπαϊκής Χριστιανοσύνης: ένα τεράστιο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, που ποτέ δεν έχει σταματήσει και συνεχίζει να καταστρέφει και να αφανίζει τους αθώους πληθυσμούς και τη Γη.

Επειδή αυτά τα εγκλήματα έχουν προέλθει μέσα από την καρδιά και τους νόμους του λεγόμενου δυτικού πολιτισμού, δεν έχουν αντιμετωπίσει δίκη ή την ανάγκη λογοδοσίας. Πιστεύουμε ότι ήρθε η ώρα και για τα δύο.

Δύο από τους κύριους ενόχους αυτής της γενοκτονίας των αθώων – το Βατικανό και το Στέμμα της Αγγλίας – τελούν υπό ασυλία έναντι δίωξης βάσει των υφιστάμενων νόμων και θεσμών. Επομένως, εναπόκειται σε όλους τους πολίτες να αναλάβουν δράση για την προστασία των παιδιών τους εν όψει της άρνησης των δικαστηρίων και των κυβερνήσεων να προσαγάγουν στη δικαιοσύνη εκείνους που απειλούν τη δημόσια ασφάλεια και ευημερία.

Σε αυτή τη βάση, το Δικαστήριό μας ιδρύθηκε με σκοπό να εφαρμόσει το εθιμικό δίκαιο και να ελέγξει και να καταδικάσει τους θεσμούς και τους αξιωματούχους αυτών, που είναι υπεύθυνοι για τα ιστορικά και συνεχιζόμενα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Εμείς ως εκ τούτου αποτελούμε ένα de jure Δικαστήριο σύμφωνα με το εθιμικό δίκαιο, με πλήρη ισχύ σύλληψης, καταδίκης και επιβολής.

Έχουμε εκδώσει μια Δημόσια Κλήτευση κατά του Γιόζεφ Ράτσινγκερ (γνωστού και ως «Πάπα Βενέδικτου») και έξι ανώτερων καρδιναλίων της επιχείρησης που ονομάζεται Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, προκειμένου αυτοί να εμφανιστούν ενώπιόν μας κατά την εναρκτήρια συνεδρίαση στις 12 Σεπτεμβρίου 2011 στο Λονδίνο. Μια παρόμοια Κλήτευση θα παραδοθεί σε άλλους εκκλησιαστικούς και κρατικούς αξιωματούχους κατά τους προσεχείς μήνες.

Οι ειρηνοδίκες του Εθιμικού Δικαίου, που εργάζονται για το de jure Δικαστήριό μας θα συλλάβουν τα πρόσωπα αυτά και θα τα φέρουν σε δίκη και θα επιβάλουν τις ετυμηγορίες του Δικαστηρίου μας, αν οι κανονικοί ειρηνοδίκες αρνηθούν να το πράξουν.

Το Δικαστήριό μας και τα στελέχη του θα ακολουθήσουν τις κανονικές διατάξεις του Εθιμικού Δικαίου της δέουσας διαδικασίας σε όλες τις συζητήσεις του και στις λήψεις των αποφάσεών του, καθοδηγούμενα από τις αρχές του Φυσικού Νόμου της ισοτιμίας, της λογικής και της δικαιοσύνης και το αξίωμα "Actus nemini facit injuriam": Η άσκηση του νόμου αποτρέπει την αδικία.

Επιπλέον, το Δικαστήριό μας θα αναγνωρίζει και θα επιτρέπει στις εργασίες του την φυλετική δικαιοδοσία του Νόμου Της Γης οποιωνδήποτε αυτοχθόνων εθνών ή ατόμων, που θα υποβάλλουν αγωγή εναντίον εκείνων των προσώπων που κλητεύονται στο Δικαστήριό μας.

Είναι κατανοητό από το Δικαστήριό μας, ότι οι αποφάσεις του, βασισμένες καθώς είναι στον Φυσικό Νόμο και στο Εθιμικό Δίκαιο, υπερβαίνουν και ακυρώνουν όλα τα καταστατικά και τους καταστατικούς νόμους, που έρχονται σε σύγκρουση με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου, ιδιαίτερα όταν αυτοί οι νόμοι στηρίζουν εγκλήματα ή την απόκρυψή τους ή την προστασία των ενόχων. Ομοίως, το Δικαστήριό μας δεν αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία ή την εξουσία κάθε παρεμβατικού νομικού συστήματος, όπως το λεγόμενο «Κανονικό Δίκαιο» (Εκκλησιαστικός Κανόνας, Canon Law), ή οποιαδήποτε μορφή προσωπικής, διπλωματικής ή νομικής ασυλίας, που διέπει οποιοδήποτε πρόσωπο ή φορέα, συμπεριλαμβανομένων των αρχηγών κρατών, εκκλησιών και επιχειρήσεων.

Ως ένα de jure Δικαστήριο και ένα λαϊκό φόρουμ για την αντιμετώπιση προσφυγών, εγκλημάτων και των συνεπειών τους, το Δικαστήριό μας είναι εξ ορισμού μια λαϊκή διαδικασία, που μπορεί να εκπληρώνει την εντολή της μόνο με ευρεία συμμετοχή, ιδιαίτερα των επιζώντων από εγκλήματα της εκκλησίας και του κράτους.

Κατά συνέπεια, σε άλλες χώρες και κοινότητες, το Δικαστήριο θα επιδιώξει να διατηρήσει δημόσια φόρουμ σε χρονική ταύτιση με τις συνεδρίες του Λονδίνου, τα οποία θα συνδέονται με ταυτόχρονη τηλεοπτική εκπομπή, για να επιτρέπεται στους ανθρώπους να παρουσιάζουν τις ένορκες καταθέσεις και μαρτυρίες τους, οι οποίες θα γίνονται μέρος των επίσημων πρακτικών του Δικαστηρίου και της δικαστικής έκθεσης.

Οι τελικές ετυμηγορίες και διαπιστώσεις του Δικαστηρίου θα δημοσιοποιούνται με τη μορφή της τελικής δημόσιας Έκθεσης της οποίας οι αποφάσεις θα εφαρμόζονται εμπράκτως από τους Ειρηνοδίκες του Εθιμικού Δικαίου και των πρακτόρων τους, αν οι κανονικοί ειρηνοδίκες αρνούνται να το πράξουν. Οι αποφάσεις αυτές μπορούν να και θα περιλαμβάνουν τη φυλάκιση και την κοινωνική καταδίκη των ενόχων, την έκδοση εμπορικών κατασχέσεων και Εντολών Απαλλοτρίωσης εκκλησιακών, εταιρικών και κρατικών ιδρυμάτων και των περιουσιακών στοιχείων τους, εντολών αποκατάστασης και αποζημίωσης, καθώς και επιστροφής όλων των εκτάσεων, ιδιοκτησίας, απλήρωτων φόρων και εσόδων που αποκτήθηκαν μέσω καταναγκαστικής εργασίας.

Το Δικαστήριό μας αντλεί την ύψιστη εξουσία του από τον αυτονόητο Φυσικό Νόμο, που κατοικεί στη λογική και στη συμπάθεια του κάθε άνδρα και της κάθε γυναίκας, και στο δικαίωμα βάσει Εθιμικού Δικαίου των ενημερωμένων πολιτών να θεσμοθετούν τα δικά τους Δικαστήρια, αστυνόμευση και νόμους, όταν τα κανονικά ιδρύματα αδυνατούν ή αρνούνται να υποστηρίξουν την ελευθερία, τα δικαιώματα, την ασφάλεια και την ευημερία της κοινότητας.

Εκδόθηκε από την Νομική Συμβουλευτική Επιτροπή του Διεθνούς Δικαστηρίου Κατά Εγκλημάτων Εκκλησίας Και Κράτους - 3 Ιαν. 2011

Over het ITCCS

Achtergond en motivering

Het misbruik, de handel in, martelen en vermoorden van kinderen blijkt wijdverbreid in de Europese cultuur en wordt nog steeds actief uitgevoerd, toegestaan en beschermd door de Kerk, Staat, Rechterlijke macht en politie eenheden over de gehele wereld.

Dezelfde instituten zijn gelijkelijk evenzo verantwoordelijk voor de historische massamoord op inheemse bevolkingsgroepen door toedoen van het Europese Christendom: een enorme misdaad tegen de mensheid die nooit gestopt is en die nog steeds de onschuldigen van deze Aarde blijft teisteren en vernietigen.

Omdat deze misdaden voortkomen uit de harten en wetten van de zogenaamde westerse samenleving zijn ze nog altijd niet blootgesteld aan het Recht en verantwoordelijkheid. Wij denken dat het tijd is voor beide.

Twee van de belangrijkste uitvoerders van deze massamoord op de onschuldigen – het Vaticaan en de Britse Kroon – blijken effectief immuun voor rechtsvervolging door de bestaande wetten en gewoonten. Het is daarom de plicht van alle burgers om actie te ondernemen om hun kinderen te beschermen met het oog op de weigering van de rechtbanken en overheden om degenen die de openbare veiligheid en welzijn bedreigen voor het gerecht te brengen.

Op basis hiervan is ons Tribunaal opgericht om gewoonterecht te handhaven en de instellingen en hun ambtenaren die verantwoordelijk zijn voor dergelijke historische en lopende misdaden tegen de menselijkheid voor het gerecht te brengen en te veroordelen. We vormen dus een de jure Hof krachtens het gewoonterecht, met arrestatiemogelijkheid, veroordeling en handhaving.

Wij hebben een openbare dagvaarding voor Joseph Ratzinger (ook bekend als "Paus Benedictus") en zes senior kardinalen van de Rooms-Katholieke kerk, inc. om te verschijnen voor onze openingszitting op 12 september 2011 in Londen. Een soortgelijke dagvaarding zal worden geleverd aan andere kerk- en staatsambtenaren in de komende maanden.

Gewoonterecht vredesofficials die voor ons de jure Hof en Tribunaal werken zullen deze personen aanhouden en voor het Hof brengen evenals het handhaven van de uitspraken van ons Hof als reguliere ambtenaren dit weigeren te doen.

Ons Hof en de officials volgen de normale gewoonterechtregels van een eerlijk proces in alle beraadslagingen en besluiten geleid door natuurlijke wetsbeginselen van billijkheid, redelijkheid en rechtvaardigheid, en de stelregel Actus nemini facit injuriam: Door handhaving van de wet niemand schade berokkenen.

Daarnaast zal ons Hof de grondrechten en landrechten erkennen van alle inheemse stammen, landen en personen die een rechtszaak beginnen tegen deze partijen.

Het is welteverstaan dat beslissingen – gebaseerd op gewoonterecht- door onze Rechtbank alle wetten die in conflict zijn met uitspraken van het Hof vervangen en ongeldig maken. Speciaal in die gevallen wanneer die wetten misdaden (en het verbergen hiervan) goedkeuren en de schuldigen beschermen. Evenzo erkent ons Hof de bevoegdheid en autoriteit niet van strijdige rechtsstelsels zoals het canoniek recht of enige vorm van persoonlijke, diplomatieke of wettelijke immuniteit verleent aan een persoon of instituut inclusief staatshoofden, kerken en bedrijven.

Als een de jure Hof en een populair forum om grieven, misdaden en de gevolgen aan te pakken, is ons Tribunaal per definitie een openbare uitvoering dat zijn mandaat kan alleen vervullen met brede participatie, in het bijzonder van overlevenden van kerk- en staatsmisdaden.

Dienovereenkomstig, in andere landen en gemeenschappen, zal het Tribunaal erop gericht zijn openbare bijeenkomsten te houden die samenvallen met zijn Londense sessies, en die zullen worden gekoppeld door gelijktijdige uitzending, zodat mensen hun beëdigde verklaringen en getuigenissen kunnen presenteren zodat deze deel zullen uitmaken van het officiële Hof transcript en Tribunaal verslag.

De laatste uitspraken en bevindingen van het Hof en Tribunaal zullen openbaar gemaakt worden in de vorm van een definitief openbaar verslag waarvan de beslissingen zullen worden gehandhaafd door de Gewoonterechts Vredesofficials en hun agenten, wanneer reguliere wetshandhavers weigeren dit te doen. Deze beslissingen kunnen en zullen leiden tot de aanhouding, veroordeling en gevangenzetting van de schuldigen, de uitvaardiging van opdrachten tot onteigening tegen de kerk, bedrijfs- en staatsinstellingen en hun eigendommen en bezittingen, opdracht tot herstel en vergoeding, en de teruggave van al het land, eigendom, onbetaalde belastingen, en de inkomsten verkregen door middel van dwangarbeid.

Ons Hof en rechtbank ontlenen hun uiteindelijke autoriteit aan de vanzelfsprekende Natuurwet, die gehuisvest is in de goede bedoelingen en het mededogen van iedere man en vrouw, en van het gewoonterecht van de geïnformeerde burgers om hun eigen rechtbanken vorm te geven – evenals opsporing - wanneer de reguliere instellingen nalaten of weigeren de vrijheid, rechten, de veiligheid en het welzijn van de gemeenschap te handhaven.

Uitgevaardigd door het Juridisch Raadgevend Comité van het Internationaal Tribunaal betreffende Misdaden van Kerk en Staat (ITCCS)

03 januari 2011.

ÜBER UNS: HINTERGRUND UND LEITLINIEN

Die Misshandlung, der Menschenhandel, Folterung und Mord an Kindern scheint  in der europäischen Kultur epidemische Ausmasse angenommen zu haben. Misstände, die überall fortzudauern scheinen und die von der Kirche, vom Staat, der Justiz und den Polizeibehörden weltweit einfach hingenommen und gar Protektion geniessen.

 

Diese Institutionen tragen ebenfalls die Verantwortung für den beispiellosen Völkermord an Ureinwohnern verübt im Namen des europäischen Christentums: ein Verbrechen gegen die Menschheit von solch Ungeheuerlichkeit. Ein Verbrechen, das bis heute sich fortsetzt; ein Verbrechen, dass Menschen frei von jeglicher Schuld zerstört und unsere Erde verwüstet. 

 

Da diese Verbrechen aus dem Kern und Gesetz der sogenannten „westlichen Zivilisation“ entstanden und genährt wurden, bedurfte es bisher keinerlei Rechtfertigung und gerichtlich gingen sie frei aus.  Wir sind der Meinung, dass es an der Zeit ist, dies zu ändern.

 

Zwei der Hauptakteure bei diesem Völkermord gegen unschuldige Menschen – der Vatikan und das englische Königshaus – geniessen de facto Immunität gegen Strafverfolgung unter geltendes Recht und dessen Anwendung. Angesichts der Weigerung der Gerichtshöfe und Regierungen, Gerechtigkeit gegenüber jenen walten zu lassen, die eine Bedrohung für die öffentliche Sicherheit darstellen, obliegt es daher jedem individuellen Bürger allein, Massnahmen zum Schutz seiner Kinder zu ergreifen.

 

Zur Behebung dieses Missstandes wurde unser Tribunal gebildet. Es ist unser Ziel, allgemein gesetzliche Prozessverfahren zu erwirken. Sowohl die Institutionen als auch involvierte Beamte müssen überführt werden. Sie müssen für ihre unaufhörlichen beispiellosen Verbrechen gegen die Menschheit zur Rechenschaft gezogen werden. Daher haben wir de jure unter allgemein geltendes Recht eine Gerichtsinstanz gebildet. Diese Instanz verfügt über das uneingeschränkte Recht, Verhaftungen vorzunehmen, Verdächtige zu überführen sowie gesetzliche Prozessverfahren zu erwirken.

 

Für Josef Ratzinger (Pabst Benedikt) sowie für sechs weitere ranghohe Kardinäle der römisch katholischen Kirche wurde von uns gerichtliche Vorladungen ausgestellt. Sie wurden aufgefordert vor unserem Eröffnungssitzung zu erscheinen, die am 12. September 2011 in London stattfand. In den kommenden Monaten werden weitere  leitende Kirchenangehörige und Staatsbeamte ähnliche Vorladungen erhalten.

 

Friedensbeamte, die allgemein gesetzliche Verordnungen als bindend ansehen und die unser de jure Gericht und Tribunal unterstützen, werden diese Personen festnehmen und vor Gericht bringen. Sie werden auch dafür sorgen, dass den jeweiligen Urteilen unseres Gerichts genüge getan wird, sollten reguläre Friedensbeamte sich weigern.

 

Unser Gericht und seine Beamten werden sich in jeglicher Hinsicht in Bezug auf alle Vorkehrungen und Entscheidungen an allgemein gesetzliche Regulierungen halten – stets bei Würdigung des natürlich geltenden Gesetzes, den Grundsätzen der Gerechtigkeit und der Vernunft, und vor allem der Maxime Actus nemini facit injuriam: Der Akt des Gesetzes kann keinen Schaden zufügen.

 

Darüber hinaus wird von unserem Gericht die Stammesrechtsprechung jeglichen Ureinwohners oder Nation in jedem Verfahren als zulässig anerkannt, wenn sie gegen die vorgeladenen Parteien Anklage erheben wollen.

 

Es versteht sich von selbst, dass die Entscheidungen unseres Gerichts  -  basierend auf das allgemein gültige und natürliche Gesetz  - sämtliche Statuten und das Gesetzesrecht, die im Konflikt stehen mit den Entscheidungen unseres Gerichts, aufheben und entkräften. Dies kommt insbesondere dann zur Anwendung, wenn jene Statuten ein Verbrechen  oder das Verbergen eines Verbrechens begünstigt oder den Schuldigen beschützt. Gleichermassen  wird von unserem Gericht weder die Rechtsprechung noch die Autorität irgendeines streitenden Rechtssystems als zulässig anerkannt – als Beispiel sei hier angeführt das sogenannte Kanonisches Recht oder jedwede Art von persönliche, diplomatische oder legale Immunität, die eine Person oder Institution „schützt“ – dies schliesst Staatsoberhäupter, Personen in leitenden Funktionen von Kirchen und Korporationen mit ein.

 

In unserer Funktion als de jure Gericht und Volksforum, das sich den Klagen, Verbrechen und dessen Konsequenzen annimmt, ist unser Tribunal per definitionem ein öffentliches Verfahren, das sein Mandat nur mit breiter Unterstützung erfüllen kann, insbesondere die Unterstützung von Überlebenden an denen seitens von Kirche oder Staat ein Verbrechen begangen wurde.

 

Dementsprechend ist unser Tribunal in anderen Ländern und Gemeinschaften bestrebt, öffentliche Foren abzuhalten, die zeitlich mit unseren Sitzungen in London zusammenfallen. Beide werden mittels simultaner Fernsehübertragung gekoppelt. Dies ermöglicht Betroffenen, ihre eidesstaatliche Erklärung abzugeben sowie Zeugnis abzulegen. All dies wird im offiziellen Gerichtsprotokoll des Tribunals festgehalten.

 

Der endgültige Richterspruch und Tatbestand vom Gericht und Tribunal wird in Form eines endgültigen öffentlichen Berichts offen zugänglich gemacht. Die Friedensrichter und ihre Agenten, die allgemein gültiges Gesetz als bindend anerkennen,  sorgen für die Ausführung der Entscheidungen des Gerichts und des Tribunals, sollten reguläre Friedensrichter sich weigern.  Die Entscheidungen können und werden eine Gefängniseinweisung nach sich ziehen, eine Rechtsprechung über den Schuldigen durch die Gemeinde, den Erlass von kommerziellem Pfandrecht sowie ein Dekret zur Enteignung der Kirche, Institutionen von Staat und Korporationen, Enteignung von Vermögen und Besitz, Verfügungen von Wiedergutmachung und Kompensation, sowie die Rückgabe allen Grund- und Bodens, Besitz, unbezahlte Steuern und auch Einnahmen, die durch Zwangsarbeit erzielt wurden.

 

Unser Gericht und das Tribunal sieht seine Autorität letztlich durch das selbstverständlich innewohnende natürliche Gesetz legitimiert, das sich im Herzen durch die Vernunft und im Mitleidsempfinden eines jeden Individuums regt.  Eine Regung, die beim informierten Bürger zu der Wahrnehmung seines allgemein gültigen Rechts führt und seine Umsetzung in der Bildung seines eigenen Gerichts, seiner eigenen Politik und sein eigenes Gesetz findet, wenn bestehende Institutionen versagen oder sich weigern, die Freiheit, die Rechte, die Sicherheit und das allgemeine Wohlsein einer Gemeinde zu schützen und zu bewahren.

 

Ausgestellt vom Komitee des Rechtsbeistands des Internationalen Tribunals für Verbrechen durch die Kirche und  den Staat. 

Übersetzung durch Debra

O que é o ITCCS

Histórico :

1.O abuso, o tráfico, a tortura e o assassinato de crianças parecem ser  endémicos para a cultura europeia, e continuam a ser activamente praticados,  tolerados e protegidos, através da  Igreja, do Estado e das forças da Polícia e da Justiça em todo o planeta.

2. Essas instituições também são responsáveis ​​pelos genocídios históricos dos povos indígenas às mãos da Cristandade europeia - um crime enorme contra a Humanidade que nunca parou e continua a causar estragos, destruindo  inocentes  e a Terra.

3. Dado que esses crimes surgiram do interior do coração das “denominadas” leis da civilização ocidental, nunca enfrentaram os tribunais, nem foram responsabilizados. Acreditámos que é a altura própria  para ambos.

4. Dois dos principais responsáveis por este genocídio de inocentes – de facto, o Vaticano e a Coroa de Inglaterra estão imunes a processos judiciais, de acordo com as leis e procedimentos vigentes. Cabe aos cidadãos agir para proteger os seus filhos da recusa dos tribunais e governos em aplicar a justiça aos que ameaçam o bem-estar e a segurança pública.

5. Nesta base, o nosso Tribunal foi estabelecido para fortalecer o Direito Comum e tentar convencer as instituições e os seus administradores, responsáveis ​​por crimes históricos e continuados contra a Humanidade.

6. Lavramos uma convocatória para Joseph Ratzinger (ex-Papa Bento ) e seis cardeais da Igreja Católica Romana, para se apresentarem antes da nossa sessão de abertura de 12 de Setembro de 2011, em Londres. Uma convocatória semelhante será entregue aos outros funcionários da Igreja nos meses seguintes.

7. Os oficiais de Direito Comum que trabalham para a Corte de Justiça e para este Tribunal estão habilitados prender essas pessoas a fim de apresenta-las a julgamento, e reforçarão os veredictos deste Tribunal se os oficiais de paz  se recusarem fazê-lo.

8. A nossa Corte de Justiça e os seus oficiais seguirão as regras normais de Direito Comum aplicadas nos processos de deliberações e decisões, guiados pelos princípios da lei da igualdade do direito, da razão, da  Justiça, e da máxima “Actus nemini facit injuriam”.  Agir de acordo com a lei não faz mal a ninguém.

9. Além disso, nos seus procedimentos, a nossa Corte de Justiça  reconhecerá e autorizará a jurisdição do Direito Tribal do país de qualquer nação indígena ou das pessoas que acusaram as partes mencionadas a este Supremo Tribunal de Justiça.

10. Esta Corte de Justiça delibera que as suas decisões, baseadas no Direito Comum e Natural, substituem e invalidam todos os estatutos e leis impostas que possam entrar em conflito com as decisões deste mesmo Supremo Tribunal de Justiça, especialmente quando esses estatutos consentem crimes ou a sua ocultação, ou a protecção de culpados. Da mesma forma, este Tribunal não reconhece a jurisdição ou a autoridade do contencioso de qualquer outro sistema jurídico como o denominado "Direito Canónico", e não reconhece, igualmente, a imunidade diplomática ou a imunidade legal concedida por um governo, uma pessoa ou uma instituição a terceiros, quer sejam chefes de Estado, chefes das Igrejas ou administrações e corpos directivos de empresas.

11. Assim, de pleno direito, os Tribunais e as Comarcas devem endereçar as suas queixas, crimes e as suas consequências, a este Supremo Tribunal de Justiça, que por definição, é o órgão público que não pode cumprir o seu mandato senão com uma grande participação, especialmente dos sobreviventes dos crimes da Igreja e do Estado.

12. De acordo com outras comunidades e países, o Tribunal procurará efectuar audiências públicas que coincidam com as audiências em Londres, e que as mesmas estejam ligadas em transmissão simultânea para permitir que as pessoas apresentem os seus depoimentos e testemunhos que farão parte das transcrições oficiais escritas da Corte de Justiça e do Supremo Tribunal.

13. Os veredictos finais e as conclusões da Corte de Justiça e do Supremo Tribunal de Justiça serão publicados sob a forma de um relatório público final, cujas decisões serão executadas pelos Oficiais de Justiça de Direito Comum e pelos seus Agentes, se os Oficiais de Justiça se recusarem a fazer esse trabalho. Essas decisões podem e irão incluir prisão e condenação comum de culpabilidade, retenção de privilégios comerciais, mandados de expropriação contra a Igreja, empresas, Estados e suas propriedades, impostos não pagos e receitas provenientes de trabalhos forçados.

14. A Corte de Justiça e o Supremo Tribunal de Justiça têm a autoridade final  da lei natural evidente que reside na razão e na compaixão de cada homem e mulher,  e do direito comum de todos os cidadãos informados de estabelecer a sua própria Corte de Justiça, Polícia e leis quando as instituições normais falharam ou recusaram garantir a liberdade, os direitos, a segurança e o bem estar da comunidade.

15. Emitido pela Comissão Jurídica do Conselho do Supremo Tribunal Internacional dos Crimes da Igreja e do Estado - 3 de Janeiro de 2011.

Tradutora: Gaia

We are looking for translators

  

We are looking for translators

Are you interested to join us in spreading the truth and helping bring to trial those persons and institutions responsible for the exploitation, torture and murder of children, past and present, and to stop these and other criminal actions by church and state??

Then join our team !!!

We are looking for translators in different languages such as French, German, Italian, Greek, Portuguese, Spanish and more.

Please contact us at: contact.itccs@gmail.com